zondag 14 juli 2013
om 09.30 uur
Eredienst in de Voorhof
Voorganger(s): dhr. G.J. Pellikaan
Verbonden zijn met elkaar is heel belangrijk voor een kerkelijke gemeente. Soms lijkt het erop alsof dat op de muziek- of sportvereniging beter lukt dan in de gemeente, het Lichaam van Christus. Verbinding. Komende zondag wil ik daarover met de aanwezigen nadenken en uitweiden. Wat betekent het om tot een kerk te behoren? Zit ik er voor mezelf of … voor wie doe ik dat eigenlijk? En wat brengt het me? De teksten die deze morgen centraal staan komen uit Genesis 15:1-18 en Psalm 147. Met u en jou hoop ik verder te komen in ons denken en ons zijn.
Gertjan Pellikaan
Gaande in de gemeente
Naast bovengenoemde gemeenteleden (zie Samen) speelt er nog veel meer in onze gemeente waarbij meeleven op zijn plaats is. Ongetwijfeld kent u ze bij naam: iemand of een situatie die ons aan het hart gaat en waarbij pijn, verdriet, spanning, angst, onzekerheid, frustratie of ander leed aanwezig is. Het doet goed die ander te laten merken dat hij / zij gezien wordt en dat het leed gedeeld leed is. Ook al lost het daarmee niet direct op, gedeeld leed geeft een vorm van draagkracht. Het is daarom goed om met elkaar mee te leven - in welke situatie ook - en de ander biddend aan Gods draagkracht toe te vertrouwen. Hij geneest de gebrokenen van hart, Hij verbindt hen in hun leed. [Psalm 147:3]
Gertjan Pellikaan
Uit de Dijk
Afgelopen zondagavond was er een zangdienst in De Voorhof, ditmaal voorbereid en voorgegaan door de diakenen. Nagenoeg alle diakenen waren aanwezig en boden de aanwezigen een mooie viering aan. Tal van liederen werden naar hartenlust gezongen, afgewisseld door rake gedichten en mooie gebeden. Een fijne overdenking waarin de mogelijkheid van loslaten en vergeven werd aangereikt, naar het voorbeeld van Jezus Christus. Ik heb genoten van de talenten die we in onze gemeente hebben en die de diakenen hebben ingezet bij deze viering. Een viering waarin de vrede van Christus voelbaar was. Gesterkt voor de week die voor me lag, fietste ik huiswaarts.
Een hartelijke groet,
Gertjan Pellikaan
|